De RL Q&A: Ricky Lauren
David Lauren praat met zijn moeder over familie, eten en haar favoriete herinneringen aan vier decennia op het oostelijke deel van Long IslandAl meer dan 50 jaar staat Ricky Lauren naast Ralph Lauren als zijn vrouw, muze en de mater familias van de familie Lauren. Daarnaast is ze fotograaf, schilder en auteur. Een paar jaar geleden, ter ere van de publicatie van haar goed ontvangen boek, The Hamptons: eten, familie en verleden, ging David Lauren met Ricky in gesprek om favoriete herinneringen aan 40 zomers op het oostelijke deel van Long Island op te halen. Hier vindt u een verkorte versie van dat gesprek dat werd gepubliceerd ter ere van Moederdag in 2020.
David Lauren: Hoi, mam. Dit zal je vast niet verbazen, maar mijn eerste vraag is... wie is je lievelingszoon?
Ricky Lauren: Ha! Dylan!
Oké, wie is je favoriete middelste kind?
[lacht.] Beter nog. Oké. Die is voor jou.
Dank je wel! Je hebt onze levens zo goed vastgelegd en zo goed bijgehouden wat we allemaal hebben gedaan vanaf dat we kleine kinderen waren. Waarom vind je dit zo belangrijk?
Ik vind het belangrijk om een erfgoed te hebben en tradities hoog te houden. Ik vind het heel belangrijk om te weten waar je vandaan komt en dat je daar van tijd tot tijd naar terug kunt keren en je de warme gevoelens van die momenten kunt herinneren. Daarom heb ik ook zoveel kinderspeelgoed bewaard in een speciale kast. Dat speelgoed helpt ons om de verschillende fases te onderscheiden die de kinderen hebben doorgemaakt. Je kunt er zelf ook naar terugkeren en bovendien hopen we dat toekomstige generaties ze ook weer kunnen verkennen en een idee kunnen krijgen van hoe het leven voor jullie was terwijl jullie opgroeiden. Ik vind het ook belangrijk dat je als ouder je eigen verleden deelt met je kinderen. Daarom heb ik door de jaren heen mijn eigen verhaal ook met jullie proberen te delen. Kinderen moeten zowel hun eigen ouders kennen alsook hun voorouders. Daarom heb ik elk van jullie meegenomen naar Wenen, de plaats waar mijn ouders vandaan kwamen.
Als mensen me vragen wat mijn meest waardevolle bezit is, zeg ik vaak dat het mijn fotoalbum is - en dat heb ik aan jou te danken. Wanneer ben je begonnen met het zo zorgvuldig samenstellen van fotoalbums? Wanneer is dat zo belangrijk geworden?
Vanaf het allereerste begin van mijn leven, omdat mijn ouders twee albums hadden met maar een paar foto's erin toen ze vanuit Wenen naar New York kwamen. Ze zijn Europa ontvlucht tijdens de bezetting van Wenen door de Nazi's en waren [eerst] naar China gegaan. Deze foto's waren hun meest gekoesterde bezit. Door de jaren heen hebben ze foto's van zichzelf en van mij als klein meisje verzameld. Ze koesterden het leven dat ze hadden en voelden zich zo bevoorrecht dat ze leefden. En dus hielden ze de albums bij. Ik vond het heerlijk om erin te kijken en de verhalen achter de foto's te horen. Dat inspireerde me om hetzelfde te doen. Ik wilde mijn kinderen dezelfde ervaring gunnen.
Ik heb je door de jaren heen zoveel kunstwerken zien maken. Waarom ben je met waterverf begonnen en waarom is dat zo'n belangrijk onderdeel van je leven?
Ik ben dol op waterverf. Ik vind de kleuren zo helder en fel afsteken tegen het pure witte papier, alsof het glas in lood of snoep is!
Misschien heeft Dylan [Lauren, oprichter en CEO van Dylans Candy Bar] daar wel haar inspiratie uit gehaald om een snoepwinkel te maken.
Ik heb me als jouw zoon altijd een geluksvogel gevoeld dat ik mocht aanschuiven bij deze geweldige maaltijden, waarbij de tafels zo prachtig versierd waren. Je hebt er altijd voor gezorgd dat samen eten een belangrijk deel van ons leven was. Was dat voor jou, als kind, ook zo? Of is dat iets wat is begonnen toen wij zijn geboren?
Voor mij als kind was het ook zo. Aan tafel zitten was een belangrijke traditie en ervaring voor mijn familie. Het is kostbare tijd om als gezin met elkaar te verbinden.
Mensen zeggen vaak tegen me: "Jouw ouders zitten in de mode-industrie en ze zijn vast veel op reis. Jullie zijn vast niet heel hecht." En dan zeg ik altijd: "Nee, nee, nee... dat is niet waar. We aten altijd samen." Voor mij is dat een van de redenen waarom we als gezin zo hecht zijn.
Dat ben ik helemaal met je eens. Als we reisden, konden we heel vaak de kinderen meenemen. Op dat gebied waren we echt heel bevoorrecht.
Kun je vertellen waarom de Hamptons zo belangrijk zijn voor ons al gezin en waarom jullie hebben besloten erheen te verhuizen?
We wonen merendeels in New York City. De Hamptons, die [ongeveer] 140 km verderop liggen, zijn vrij dichtbij en bieden een heel andere manier van leven. Het is een hele relaxte en sociale manier van leven. Je kunt zo privé zijn als je wilt. Als mensen op bezoek kwamen in de Hamptons gingen ze vaak verkwikt en opgeladen weer naar huis. Sommige creatievelingen beschouwden de Hamptons als hun muze.
En waar haal jij je inspiratie uit?
De natuur inspireert me altijd, waar ik ook ben.
Ik heb jou nog nooit geïnterviewd, omdat jij altijd zoveel meer achter de schermen bent. Maar als je dan het podium pakt, is het heel duidelijk dat jij zeker net zozeer centraal staat in het gezin als pa. Sommige mensen beseffen niet hoeveel invloed jij hebt op iedereen binnen deze familie.
Dank je wel. Heel erg bedankt, David.
- FOTO VAN RALPH LAUREN
- FOTO VAN SUSAN WOOD
- FOTO VAN RICKY LAUREN
- FOTO VAN RALPH LAUREN
- FOTO VAN LES GOLDBERG
