De Star Spangled Banner
Een centraal voorwerp in de geschiedenis van Amerika is terug in de hoofdstad van de natieMet datzelfde respect voor het verhaal dat werd verteld door de slijtage van de vlag begonnen de conservatoren van het National Museum of American History van het Smithsonian Institute aan de conservatie van een van de meest gekoesterde stukken stof van Amerika: the Star Spangled Banner (de Amerikaanse vlag). Je ziet het harde werk er niet aan af, maar het conserveren van de beroemde gehavende staat heeft bijna tien jaar gekost, vereeuwigd door Francis Scott Key in het lied waaraan de vlag zijn bijnaam ontleent. En volgens Jim Garner, voormalig associate director voor curatorszaken, is dat nu juist de bedoeling. "Het was niet ons doel om de vlag te restaureren, maar juist om hem te conserveren voor toekomstige generaties," vertelt hij.
In 1998 werd de vlag van de muur gehaald, waar hij al sinds 1964 had gehangen. In een langdurig evaluatieproces, waarbij 50 internationale experts (conservatoren, curatoren, historici, ingenieurs en organische wetenschappers) meehielpen, werd bepaald hoe ze het best verder konden gaan. Technici begonnen door 1,7 miljoen steken door te knippen om de linnen steunstof die er in 1914 op was genaaid te verwijderen. Vervolgens werd er vuil verwijderd met behulp van cosmetische sponzen en werd het oppervlak gewassen in een mengsel van water en aceton om schadelijke resten te verwijderen. Als laatste werd er een nieuwe steunstof, gemaakt van een zijdeachtige stof met de naam Stabiltex, op genaaid. Het eindresultaat is sinds 1999 al door miljoenen museumbezoekers bekeken.
–Ralph Lauren, in het voorwoord van het boek
The Star-Spangled Banner: Hoe een Amerikaans icoon tot stand kwam
De vlag had oorspronkelijk 15 sterren en 15 strepen, die stonden voor het aantal staten dat door het Congres van 1794 onder mandaat was gesteld, en had een omvang van 10 bij 12 meter - groot genoeg om hem te kunnen zien wapperen aan een 30 meter hoge vlaggenmast in Fort McHenry in Maryland. Hij werd gemaakt door Mary Pickersgill, een professionele vlaggenmaker uit Baltimore, voor een tarief van $ 405,90, wat een hele goede prijs was voor die tijd. De vlag werd gehesen op 13 en 14 september 1814, tijdens de cruciale slag van Baltimore in de oorlog van 1812. Francis Scott Key, een advocaat die de strijd angstvallig bekeek vanaf een Amerikaans schip, raakte geïnspireerd tot het schrijven van een gedicht toen hij, na de belegering, in de richting van het fort keek en de vlag nog steeds zag wapperen. Tegenwoordig heeft de Star-Spangled Banner een omvang van ongeveer 10 bij 11 meter - de krimp is het resultaat van beschadiging toen hij dienst deed bij Fort McHenry, en het feit dat bezoekers aan het fort stukjes stof eraf knipten als souvenir - en mist één ster.
Om de kwetsbare vezels van de vlag te conserveren is er een speciale galerij gebouwd als onderdeel van de renovatie van het Smithsonian in 1999. Volgens de toenmalige projectmanager Jeffrey Brodie nam het ontwerp en de bouw van de nieuwe kamer voor de vlag bijna evenveel tijd in beslag als de nauwgezette conservatie van de stof en is de ruimte zo ontworpen dat hij de "beste mogelijke omstandigheden [voor de vlag]" biedt." Het lichtniveau, de temperatuur en de luchtvochtigheid worden allemaal zorgvuldig geregeld.
De onzichtbare huisvesting is echter slechts de helft van het verhaal. Een ander doel van de nieuwe, permanente tentoonstelling, vertelt Bodie, is om de vlag binnen zijn historische context te laten zien. In september 1814, geeft hij aan, waren de Verenigde Staten een "jonge natie, die worstelde voor zijn eigen economie, worstelde om zich te vestigen in een door Europa gedomineerde wereld. De Britten hadden net het Witte Huis en de Library of Congress afgebrand, hadden [Washington, DC] geplunderd en waren naar Baltimore getrokken, waar ze op grote weerstand stuitten." In de inleiding op de tentoonstelling wordt uitleg gegeven over de gevaren van die tijd met behulp van historische wapens, zoals bommen en raketten, en een stuk verkoold hout van het Witte Huis. Maar de grootste attractie krijgt een veel subtielere behandeling. In een lange gang kunnen de ogen van de bezoekers zich geleidelijk aanpassen aan de duisternis voordat de vlag, die horizontaal is tentoongesteld in een glazen vitrine, verschijnt alsof je hem ziet in "het ochtendgloren".
Garner zegt: "Het doel is om al het andere te laten verdwijnen in die ruimte en alleen de vlag daar te laten zien, stralend, met [Key's] gedicht." Als dat dramatisch klinkt, is dat precies de bedoeling: Toen Key zijn hymne opschreef, "stond het lot van de nieuwe natie op het spel en die vlag stond voor een cruciaal moment in de geschiedenis van de natie," aldus Gardner. "Je zou kunnen zeggen dat de Amerikaanse revolutie tot onafhankelijkheid leidde, maar dat die in 1814 werd veiliggesteld voor de toekomst."
- ALLE FOTO'S ZIJN GEPLAATST MET TOESTEMMING VAN HET NATIONAL MUSEUM OF AMERICAN HISTORY
