Madras: Fel en onbevreesd

Klassieke kleding straalt meestal een zekere gemoedsrust uit: de eenvoud en het gemak van het grijze flanellen pak, de ingelopen loafer of het geliefde Oxford-overhemd. En dan is er nog madras, een klassieke maar enigszins gevaarlijke stof die op kledinggebied het equivalent is van een koorddansact.

Er is geen neutrale manier om madras te dragen, je zult altijd de aandacht trekken. Daarom is elke man die madras draagt een man om rekening mee te houden. Hij is blij dat hij opvalt en zit lekker in zijn vel. En hoewel het begon als een preppy basisstuk, hebben rebellen madras ook in de armen gesloten. Bing Crosby droeg madras. Maar John Lennon ook.

Madras mag dan gewaagd zijn, het is wel heel makkelijk om te dragen. "Madras is het Harris tweed van de zomer," grapt Michael Williams, oprichter van A Continuous Lean. Madras vindt zijn oorsprong in een specifieke plaats, net als tweed, voordat het wereldwijd zo populair werd. "Madras lijkt complexer dan het in werkelijkheid is," voegt hij eraan toe. "Het is echt een van de meest veelzijdige en draagbare stoffen die er zijn. Het is casual genoeg om naar het strand te dragen, maar doet het net zo goed als nette kleding voor een zomerse bruiloft."

Dergelijke felgekleurde tinten zijn ideaal voor lange zomerdagen, wanneer de felle zon vraagt om een stof die licht aanvoelt. Een madras overhemd past net zo goed bij een korte broek en canvas sneakers als bij een chino en Oxford-zadelschoenen. Met madras kom je overal goed voor de dag, of je nu Negroni, een glas rosé of een biertje drinkt. "Er is echt geen verkeerde manier om madras te dragen," voegt Mordechai "Mister Mort" Rubinstein toe.

Hoe het ook gedragen wordt, het is een stof die het altijd al goed heeft gedaan. Echte madras komt natuurlijk uit Madras (de Indiase stad waarnaar het genoemd is, heet nu Chennai). Al in de jaren 1600 werden Nederlandse en Engelse handelaren aangetrokken door de kleur en lichtheid van de stoffen die de stad te bieden had. Madras overhemden kwamen net voor 1900 in Amerikaanse warenhuizen op de markt, en werden al snel de (zeer zichtbare) resortwear voor welgestelde reizigers op cruises en vakanties aan zee.

Madras is, meestal met de hand, geweven katoen en heeft kleine onvolkomenheden, die de stof uniek en daarom geliefd maakt. "Mijn favoriete madras overhemd heeft een buitengewoon klassiek Schots ruitje dat ik nog nooit ergens anders ben tegengekomen," herinnert ontwerper Andy Spade zich. "Het overhemd moet uit de jaren 50 of 60 zijn. Het is mogelijk dat ik het van mijn vader heb gepikt." Spade merkt op dat overhemden uit die tijd vaak afgaven in de regen. "Ik weet nog dat mijn vader me mijn eerste madras overhemd gaf en zei: "Voorzichtig, het geeft af." Ik denk dat ik toen een jaar of 9 was en dat ik er heel voorzichtig mee was."

Madras is op zichzelf al expressief (een van de meest ingewikkelde patronen die er zijn) maar in combinatie met een ander patroon, een andere kleur of een sterke textuur komt dit nog sterker naar voren. De obsessie van mijn vader voor madras is wel heel extreem, en hij verhoogt de inzet door een pet met madrasruitje (ja, zoiets bestaat) te dragen in combinatie met een madras overhemd. Vloekt dit? Natuurlijk! En dat is precies wat hij er zo leuk aan vindt.

Het doet me denken aan een geweldige foto van wijlen Glenn O'Brien, de stijlauteur, in een opvallend madras pak. Groen en bruin geruit met een achtergrond in gebroken wit. Het sloeg op een stijl die Glenn zelf altijd wist te waarderen: Fel en onbevreesd.

Het moment lijkt te zijn aangebroken om je eigen mening over madras te vormen. Draag een legerjasje of een linnen pak, of zoek zelf naar de juiste balans tussen formeel en schaamteloosheid.

Maar wees niet bang voor overloop.