The authentic and timeless world of Ralph Lauren

In evenwicht

Een toevallig cadeau zorgde ervoor dat Trent Preszler een onverwacht ambacht ging uitoefenen—het vervaardigen van unieke handgemaakte kano's

Tien jaar geleden zou Trent Preszler de eerste zijn geweest om te zeggen dat werken met gereedschap niets voor hem was, maar er kwam een keerpunt in 2014 dat de koers van zijn leven voorgoed zou veranderen. Zijn vader was overleden en wat hij hem naliet was verre van een schatkist voor familiestukken. In plaats daarvan kreeg hij een simpele gereedschapskist. "Hij was een bekende rodeo cowboy in South Dakota op een grote veefokkerij, een echte ruwe kerel," vertelt Preszler. "We hebben lange tijd geen contact gehad, maar hij had me uitgenodigd voor Thanksgiving en ongeveer een week later overleed hij."

Uit balans gebracht door dit onverwachte verlies dacht Preszler terug aan enkele van de mooiste herinneringen die hij aan zijn vader had van voordat ze uit elkaar waren gegroeid, waaronder hoe ze op eenden gingen jagen in de kano van de familie. "Daar heb ik over nagedacht en over het feit dat hij me zijn gereedschapskist had nagelaten. Ik besloot om een kano te gaan bouwen," zegt hij. "Het was een idiote beslissing, want ik had nog nooit in mijn leven iets gebouwd - echt niets. Ik had zelfs nog nooit een zaag gebruikt."

Het proces ontvouwde zich in de woonkamer van zijn huis in Long Island, waar hij naartoe was verhuisd in 2002 voor een nieuwe functie als CEO bij een lokale wijnboer. Ondanks zijn aanzienlijke academische prestaties - hij heeft twee diploma's op zak, voor landbouweconomie en wijnbouw, beiden van Cornell University - joeg het idee van handwerk hem schrik aan. Hij begon eenvoudig, door voor het eerst te leren hoe hij elektrisch gereedschap moest gebruiken. "Ik las een paar boeken over het bouwen van boten, maar had niemand die me hielp en maakte gaandeweg zat fouten," vertelt hij. "Maar dit constante proces van vallen en opstaan, heeft me veel opgeleverd."   

Terwijl de boot vorm begon te krijgen, had hij al snel door dat hij vanwege al het zaagsel gauw op zoek zou moeten naar een echte werkplaats. Uiteindelijk vond hij een oude smederijschuur vlakbij de hoofdweg in Mattituck, New York, waarvan de gevel uit begin 1800 dateerde. In die schuur werkte hij een jaar lang hard aan de kano - bracht methodisch de lagen cederhouten stroken met een enorme nauwkeurigheid aan op het frame om een perfect gladde, gebogen romp te creëren. Nadat hij de resten houtlijm had weg geschuurd en de boot had afgedicht met lagen glasvezel had hij een prachtige 6 meter lange kano. 

In zijn uiteindelijke vorm is het vaartuig, dat nu in de werkplaats hangt, een prachtig voorbeeld van zowel vakmanschap als kunstenaarstalent. Gaandeweg ontdekte Preszler dat hij inderdaad een getalenteerde houtbewerker is en dat leverde hem al snel een lange wachtlijst vol bewonderaars en klanten op. Het begon met een familie die een pronkstuk wilde voor in hun vakantiehuis aan het Meer van Luzern in Zwitserland, gevolgd door nog twee op het zuidelijke deel van Long Island en onlangs nog voor een countryster uit Nashville, Tennessee. "Het was nooit mijn bedoeling om een bedrijf te beginnen," vertelt Preszler lachend. "Maar ik kreeg een bestelling voor nog een en toen nog een en ik dacht: Wat heb ik gedaan?"  

Gezien de enorme hoeveelheid detail die voor elke boot nodig is, beperkt Preszler zijn productie tot slechts een of twee boten per jaar, om niet aan kwaliteit te hoeven inboeten. Tot de details van de boten horen onder andere de zittingen van zadelleer en met was behandeld hennep, de kristallen plaat en het bronzen nautisch kompas en de twee peddels die ook met een laag brons bedekt zijn en bij elke voltooide kano worden aangeboden. Maar geen enkel detail is belangrijker dan het hout, van Mexicaans ziricotehout tot zwart walnoot, tot esp, tot es en hoe elk type is behandeld. "Ik geloof niet in het gebruik van beits," vertelt Preszler. "Er is voldoende biodiversiteit in de bomenwereld dat ik het juiste hout kan vinden in de juiste kleurvariatie," vult hij aan terwijl hij met zijn vinger over de boeg van een kano gaat waar hij nog mee aan het werk is, waarin een serie stroken van Afrikaans zebrahout is gevlochten tot een patroon dat lijkt op een stapel puntige veren. Dit soort extra details zorgt ervoor dat de creaties van Preszler een klasse apart vormen.

Er zijn daarnaast ook meer futuristische innovaties. Hierna gaat hij samen met een groep in Newport, Rhode Island gevestigde scheepsarchitecten aan de slag om een nieuw hybride vaartuig tot leven te brengen. "Het is een soort kruising van een kano en een skiff en een kajak," zegt hij, terwijl hij door een stapel 3D-tekeningen bladert, zoals die hier links afgebeeld is. "Hij wordt heel gestroomlijnd, plat, slechts 15 cm in het water, met een open hekbalk achterin, waar we een elektromotor op zonne-energie willen plaatsen. Dit is een unieke boot." En dat is precies wat het vakmanschap van Preszler zo bijzonder maakt. Hoewel hij met zijn twee handen prachtige kano's maakt, blijft hij altijd op zoek naar nieuwe perspectieven. "Ik vind het mooi om een bijdrage te kunnen leveren aan de wereld van de scheepvaart met deze creaties die zich niet gemakkelijk in een hokje laten plaatsen," zegt hij. "Vooral ook omdat dat bij mijzelf ook niet zo gemakkelijk is."   

Preszlers autobiografie, Little and Often, is nu uitgebracht door William Morrow.

Zachary Weiss is schrijver en woont in New York. Zijn werk is verschenen op de websites van Vogue, British GQ, Architectural Digest en Travel + Leisure.
  • FOTO'S VIA TRENT PRESZLER